Pierwsze machiny latające i ich twórcy

Długa droga do sukcesu

Koncepcję lotu na maszynie cięższej od powietrza (w przeciwieństwie do balonów i sterowców) wykorzystywali również i rozwijali kolejni pionierzy lotnictwa. Wśród nich znajdował się między innymi bretoński marynarz Jean Marie Le Bris, który w swoich projektach wykorzystywał spostrzeżenia z obserwacji wykorzystujących wznoszący się prąd powietrza albatrosów. W tym samym czasie pracowali również nad własną maszyną bracia Felix i Louis du Temple, francuscy oficerowie marynarki. Ich napędzany silnikiem parowym (wcześniej eksperymentowali z silnikiem na gorące powietrze) model posiadał ogromne, zamocowane na przedzie dwunastopłatowe śmigło o średnicy czterech metrów. Co ciekawe, maszyna ta posiadała wciągane, trójkołowe podwozie. Pierwsza próba lotu załogowego zakończyła się niepowodzeniem. Start z równi pochyłej dał wprawdzie w początkowej fazie nieznaczny wzrost wysokości, jednak moc silnika i konstrukcja nie wystarczyły do utrzymania się w powietrzu. Ważnym teoretykiem lotnictwa, który skonstruował wiele ciekawych modeli, był kaleki z powodu choroby Alphonse Penaud. Jego największym osiągnięciem projektowym był samolot z kadłubem o kształcie łodzi podwodnej, który miał służyć do lądowania zarówno na lądzie, jak i na wodzie. Jednak silnik o mocy trzydziestu koni mechanicznych nie był w stanie unieść ciężkiej, bo o wadze przekraczającej tonę maszyny, nawet pomimo zastosowania dwóch czteropłatowych śmigieł. Model ten jednak był godny podziwu ze względu na świetny układ sterowniczy i ciekawe przyrządy pokładowe.