Pierwsze machiny latające i ich twórcy

Pierwszy udany lot z silnikiem parowym.
Pierwszy udany, czyli taki, który zachowuje się zgodnie z przewidywaniami pilota model samolotu wykonany został dopiero w dwudziestym wieku. Dokonali tego bracia Wilbur i Orvill Wright, zaś inspiracją dla ich pracy były doświadczenia Otto Lilienthala i jego kontynuatora – Octava Chanute’a. Od początku zdecydowali oni, że ich model będzie dwupłatowym szybowcem ze sterem wysokości umieszczonym pod skrzydłami, zaś kierunkowym – z tyłu. W swoich modelach, których próby odbywały się od roku 1900, doskonalili technikę lotu ślizgowego i konstrukcję sterów. Jako pierwsi wpadli na pomysł zastosowania zwichrzeń końców skrzydeł jako sposobu sterowania poprzecznego, co w połączeniu ze sterem pionowym dało im możliwość pokonywania zakrętów z nieznacznym przechyleniem. Odbywali też już loty na znaczną, bo mierzącą sto osiemdziesiąt metrów odległość. W roku 1903 poczuli się na tyle pewni, by spróbować lotów z zastosowaniem napędu. Ich czterocylindrowy silnik benzynowy miał moc dwunastu koni mechanicznych i ważył sto kilogramów. Samolot o nazwie Flyer 1 miał podwozie składające się z dwóch długich płozów. Po pierwszej nieudanej próbie Wilbura i naprawie maszyny, Orvillowi Wrightowi udało się pokonać dystans trzydziestu sześciu metrów, a później tego samego dnia nawet dwustu sześćdziesięciu metrów, unosząc się w powietrzu przez całą minutę.